de balans van braem
provincie Antwerpen

De ommezwaai

De dure brandstofprijzen in de jaren zeventig maken dat verplaatsings- en stookkosten voor de stadsvluchters toenemen. De stijgende bouwkosten zetten een rem op de bouwwoede. Opkomende talenten krijgen minder kansen en kostenbesparende factoren fnuiken quasi elke ontwerpfantasie. De kloof tussen moderne architecten en hun bouwheren was nooit groter. Een aantal bouwmeesters voelen dit goed aan door opnieuw het gesprek met de opdrachtgever aan te gaan en de architectuur opnieuw dichter bij de mensen te brengen. Dit proces gaat gepaard met een groeiende waardering voor de niet-modernistische en niet-westerse architectuur. Het is in deze periode dat bOb Van Reeth (° 1943) bij de verbouwing van zijn eigen woning op het Mechelse begijnhof niet langer vertrekt vanuit het ontwerp van zijn woning, maar van vanuit het maken van een woning. Al improviserend speelt hij in op de eigenheid van de bouwplek en het ambachtelijke karakter van architectuur. Het onverwachte krijgt een plaats in de architectuur. Op zijn scherpst gesteld gaat de discussie niet langer over de vraag of de architectuur modern moet zijn, maar of ze nog bestaansrecht heeft. In 1979 legt Luc Deleu (° 1944) de laatste steen van België in het Antwerpse ICC (Internationaal Cultureel Centrum). Het land is volgebouwd!




5 beelden
vergroot foto's
bOb Van Reeth. Verbouwing eigen woning, Begijnhof in Mechelen (1969-1970) (© AWG Architecten)
bOb Van Reeth. Verbouwing eigen woning, Begijnhof in Mechelen (1969-1970) (© AWG Architecten) bOb Van Reeth. Verbouwing eigen woning, Begijnhof in Mechelen (1969-1970) (© AWG Architecten) bOb Van Reeth. Verbouwing eigen woning, Begijnhof in Mechelen (1969-1970) (© AWG Architecten) bOb Van Reeth. Verbouwing eigen woning, Begijnhof in Mechelen (1969-1970) (© AWG Architecten) bOb Van Reeth. Onze-Lieve-Vrouwecollege, Frankrijklei in Antwerpen (1978) (AWG Architecten)